martes, 24 de enero de 2017

Iganderako plana

Aupa gaztiak!!

Zapatuko arrakazta ikusi eta gero......iganderako planarekin nator. Ordua 6-9 etara tokia untzagan eta ibilbidea.....arrajolatik urkora eta tontortxoak egin gero kalamutik etxera itzultzeko. Alvaro ere badator eta luzatzeko asmoa dauka.....nahi duenak aukera eukiko du. Nik trostin kotxineroarekin jarraitzen det baino bokoitzak nahi duen moduan ibiltzea. Animatu eta apuntatu irteerara!!!!!

miércoles, 18 de enero de 2017

Zapatuan irteeratxua

Aupa gaztiak!!!!

Urteko erronka iadanik aukeratuta daukagunez batzuk.....larunbat goizean irteeratxo bat egiteko gogoekin nago. Ordua 6 etaik 9 etara..tokia urkizuko iturrian eta ibilbidea depositotik sabadorrera atzeko aldetik topinburura eta azkonabitza aldera jo......erritmoa trostin kotxinero(ez nago gehiagorako) animatu!!!

miércoles, 28 de diciembre de 2016

Denboraldiari agurra

GABONTRAIL 2016 
Eguberriko goizeko 8:15tan 35 lagun bildu ginen 'Deporren aurrean' eibarko menditikan korrika egiteko eta batez ere goiz zoragarri bat pastzeko asmoarekin, aipatzeko ia herena neskak ziren, txalo bero bat haientzat!
image1.JPG
Eta 8:30ak pasata Ixuaruntza  abiatu ziren, Itzio, Arrajola eta Urkoko maldak gainditu ostean. Usartzan geldiunea izateko adoz jarrita, askarrenak eta xuabe-xuabe joaten zirenak, berriro elkartu eta, bertan atzedenatxo bat aprobetxatuz, txanpaiarekin (edo Cava-rekin, ez dute zehaztu eta) 2016ko denboraldia agurtu zuten. 
image2.JPG
Gero Kalamurako bidetik Akondiako gainan argazki 'ofiziala' atera zuten, eta, orain bai, dena behera izango zen... 
image4.JPG
Jeitsiera azkarrago egin ondoren herrira heldu ziren 11ak aldera, han, Deporreko egoitzan, Klubak txorizo eta salda goxua opari eman zien. 

Amaiera, antolatzaileek jarri zuten txakolinarekin partehartzaile guztiei eskerrak emoteko nahian. Hurrengo urtea arte!

(Badago jada hurrengo kedadaren data, martxoak 4,  ... berriak emango ditugu)

miércoles, 30 de noviembre de 2016

UTMB 2016 Ametsa Egi Bihurturik


Nork esango zuen, nik ez behintzat, 2011 urtean lehenengoz Hiru Handiak entzun/pentsatu nuenetik (Goretiri eta Iboneri, euren laguntza eta aholkuegaitik, mila esker!!) 2016an UTMB lako lasterketa batera joan eta amaituko nuenik. Bidaia luze ta gogorra baña aldi berean edarra eta aberasgarria.

Azken urte hauetan zehar bizitakoa abentura/bidaia Trail luze bat izan da: hainbat kilometro, litro izerdi, sufrimendu momentu, logure mordoxka pasa, lesioak, hotza, lokatsa, euria, tximistak, golpeak,...orokorrean sufrimendu momentu dexente baña beti ere momentu hoien truke jasotakoak erraz gainditzen ditu alde negatibo guzti hoiek: leku berriak ezagutu, momentu ahaztezinak bizi, argazki eta bideo mordoxka oroitzapen bezala, aurrez eziñezkoak ziren helburuak lortzeak sortzen duen sentsasio erakargarri hori bizi, irrifarreak, tertuliak, hamaiketakoak, bazkariak, entrenoetako giro paregabea, pikeak, ..eta noski, momentu guzti honei esker norbere burua hobeto ezagute eta poltsikoratzen diren lagun berri guztiak!!.

Horren islada argi transmititzen dute astean zehar eta asteburutan zehar ibiltzen garen guztion motibazio, ilusio eta bizitzeko gogoek. Zaila den arren, aurretik esandakoa, hobby hontan gabiltzan eta oraindik ez dabilen jendearentzat ikusgai jartzen saiatzen da Kalamua Korrikalari taldea hurrengo web orrialdean : http://blog.kalamuakorrikalariak.org/. Nire urte hontako esperiantzia ere hemen utziko det.

2016

Después de habernos propuesto acumular los puntos necesarios para la UTMB 2016 durante el 2015 y haberlo logrado, no sin poco esfuerzo (como está publicado en el blog), estábamos ansiosos de que se publicase el resultado del sorteo el 13 de enero de 2016 a las 10:00 (hora de Paris). Les costó publicar un poco los resultados o tal vez, se me hizo eterno a mí, pero al fin!!! Los resultados están publicados y vamos allaaaaa....la lista de inscritos era interminable y me costó lo mío buscar mi nombre...me acerco....sí, sí, sí, sí,....seguro?? ...cierro los ojos y miro otra vez, sí, sí, sí, sí, sí, sí, sí, ,.......... UTMB 2016 ME ESPERA!!!!!
La parte negativa de este sorteo es que Remerua no fue tan afortunado....esto sí me jodió porque después de haber estado todo el 2015 corriendo juntos no podíamos ir junto a Chamonix a disfrutar del Mont-Blanc y su entorno. Tendrá que ser en otra ocasión. Aún así, seguro que durante el año vamos a coincidir en los entrenos y otras carreras.

AUTO-ZORIONAK!!!! ALE ALE ALE...... UTMBko irteeran egoteko aukera daukat!!! a zer poza eta aldi berean presio edo urduritasuna tripetan....ez bait dut inoiz ain distantzia luzerik egin. Honenbestez, 2016ko helburu nagusia garbi dago, UTMB 2016 bukatzea. Orain, nolako entrenoak egitea pentsatu, planifikatu eta guzti hontarako denbora aurkitu (punturik zailena).

Orainarte pillatutako ezperientziarekin + ezagutzen dudan jendeari galdezka 3-4 bat astetan ibili ondoren + libururen bat edo beste (Octavio Perez adibidez) irakurri ondoren ....Datuak pillatu, aztertu eta ondorioak:
·         Astean zehar: 2 egun rodillo + core ariketak, egun bat asfalto bixi bixi eta beste egun bat triangularrak.
·         Asteburutan: mendi irteera bat eta rodillo + core ariketak (gosaldu gabe batzutan)
·         Asteburutako entenamenduak: hasiera baten laburrak eta ritmo bixikoak (nire limiteen barruan) izango dira, gehinez maratoiak, Ekain ingururarte. Hemendik aurrera, azken hillabeteetan, irteerak luzatu eta erritmoa bajatuko dugu.

Orain bigarren atala, zailena, familiarekin konpaginatzeko ordutegia finkatzea:

·         Astean zehar: Gaueko 21:00 edo 22:00 tatik aurrera.
·         Asteburutan: Mendi irteerak goizeko 4, 5 edo 6tan eta rodilloa 7rak edo 8rak.
Este es el tipo de entreno teórico pero como todo el mundo sabe, es difícil cumplirlo a raja tabla por muchas circunstancias del día a día. En cualquier caso, se intentará cumplir lo máximo posible. Y la condición primordial, no agobiarse y disfrutar sabiendo que en el proceso sufriremos pero las recompensas nos harán olvidar estos momentos puntuales.
·       Entrenoen hasiera
Urtarrilletik Aste Santuak arte, pixkanaka pixkana, gorputza entrenamendu mota eta ordutegi hauetara ohitzeko denbora behar izan zuen baina pixkanaka aurrera. Aste Santutan, niretzako ezinbestekoa den lehen deskantsu aktiboa: Alikantera!!
Alikanten, bizikletarekin egun bat eta hurrengoa hondartzan korrika txandakatuz, 9 bat irteera egin nituen, zoragarria eta eskertzekoa. Belaunak golpe gutxi eta ongi sendotuta nabaritzen nituen...behar bada, jan nituen paella eta txokolatezko krep guztiengatik ere sendo (por no decir potolito, jajaja) sentitzen nintzen neu ere. Ala, hemendik aurrera jatekoa zaintzen hasi beharko da eta kiloren batzuk kendu zeren esfortzu frogan 75 Kg edukitzea komeni zitzaidala esan zidaten. Eta momentu hontan, 3-4 kilo gehiago izango nituen gutxienez,ufff.
Buelta a los entrenos....y a las salidas/patxangas nocturnas. Para ver si han surtido efecto los entrenos, nos proponemos a correr mi primera media maratón de montaña.
·       II. Arrasate Udalatx mendi lasterketa (2016/04/10)
La primera media maratón de monte que voy a correr, a perder la virginidad, jajaaj. Es cierto, que en teoría no es mi tipo de carrera ya que son carreras rápidas y yo soy más diesel que gasolina. Pero bueno, mi objetivo es mejorar en este aspecto por lo que me vendrá de lujo. Para mi fortuna, tuve el lujo de que vino Ibon y en su compañía realice un buen entreno. Aunque he de reconocer que los primeros kilómetros me sacó el higadillo...luego, ni tan mal siguiendo su estela. El esfuerzo que no bajo de las 160 pulsaciones por minuto duró 2h 25 min, muy duro pero hipercontento por haber sido capaz de terminarlo a ese ritmo. MILLESKER IBON!!! Más detalles: (http://blog.kalamuakorrikalariak.org/2016/04/2016ko-lehen-lasterketa-ofiziala.html).
Lasterketa honen emaitzak ikusita, pixkat emozionatu eta hurrengo irteeratan distantzia luzatzen hasi nintzen, irteerak maratoi bihurtu arte:

2016/04/25:Eibar-Urko-Zengotita-Longa-Arta-Iruzubieta-Itxurreta-Barinaga-Kalamu-tontortxoak-Eibar (http://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=13081741).

2016/05/01:Eibar-HiruTontortxoak-Kalamu-Urko-Egoarbitza(urtegitik)-Galdaramino(cortafuegos)-Askonabitza-Topinburu-Eibar (http://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=13146193)

Recorridos recomendables para entrenar la distancia de maratón, no Iñaki? a que anduvimos de lujo por las tierras de Bizkaia. Habrá que repetir el próximo año.

Gorputza gustora ari da entrenoak egiten, sentsasio oso onak. Esto promete,jajajaj. Ahora, toca un parón de una o dos semanas porque se acerca el acontecimiento más importante del año que es el nacimiento de nuestra hija Laia. Esto sí que es un chute de energía positiva y duradera que motiva mucho más para realizar la locura de la UTMB 2016 para dedicárselo a la familia. Este año promete y mucho...que siga la racha positiva!!

Este parón le viene bien para las articulaciones pero la vuelta se nota muscularmente. Hasta el punto que justo antes de la Zegama-Aizkorri tenía los cuádriceps bastante tocados. A la desesperada, el viernes fui a donde la masajista (MILLESKER AROA eta ANE!!) y esperar que durante el sábado, reposo total, los músculos se recuperaran para una carrera que todo el mundo lo describe como única.
·       Zegama Aizkorri (22/05/2016)
Llegó el día, el despertador sonó a las 6 a.m., antes de las 6:30 a.m. desayunado y con la mochila lista. Para las 7 a.m. se acerco el Taxi y hasta Zegama atento y tomando nota de los consejos de los expertos. Llegamos hacia las 8 a.m. y ya se palpaba un ambiente especial entre la gente que se acerco a Zegama.
Tomar un cafecito, aligerar peso, comprobar que tenemos todo el material necesario y poco a poco nos acercamos a la zona de salida. Mama mía, cuánta gente...y de qué nivel.....la primera vez que estoy en una carrera de maratón de montaña y con la élite....uffff....con lo tranquilo que soy yo, reconozco que el estomago y el cuerpo estaban un poco intranquilos...no sé si por el miedo o incertidumbre de si las piernas me iban a dar guerra, o por la sensación de estar en una carrera del cual tanto y tan positivo se habla pero que estando en ella es incluso más...no sabría decir cuáles eran las razones pero el cosquilleo, el no poder estar quieto, observando el material que llevaba la gente, analizando los diferentes biotipos......la pregunta del millón, qué objetivo me propongo yo en esta carrera, además de ser feliz y disfrutar la experiencia de correrla? La estrategia será la de intentar seguir lo máximo a los dos pros que me han traído en el Taxi.
Minutu gutxi falta dira irteera emateko eta iada denok gaude pillatuta elkarren gainean...eguraldia aparta teorian, behar bada hego haize puntua dago...buff...ea bero larregi ez dugun pasatzen....baña badirudi Aizkorri inguruan hodeiak ikusten direla...ondorioz, jendeak ez daki zira jarri edo ez jarri...... Urduritasuna eta jendearen oin hotsak gero eta ozenago entzuten dira....megafoniatik atzera kontua hasten da, helikopteroa gure gainean grabatzen, jende pilla bat animatzen....hau da hau zalaparta eta anbientea....AURRERAAAAAAAA!!!!! Hasi da 2016ko Zegama-Aizkorri maratoia, ziztu bizian irtetzen du jendeak, hau dek hau ritmue.... nire pultsazioak topera....pultsometroa begiratu ere ez porsiaka.
Los primeros 7 Kilometros hasta Otzaurte se me hicieron muy duros debido al alto ritmo, super bixi bixi, que fuimos, gracias que tenía un par de culos hermosos a los que seguir delante mío y esto me ayudo mucho. Por cierto, Oscar, no me tomes a mal pero Ibon tiene unos culitos tonificados que me atrajeron más y me fijaba más en él que en tí...ajajj aunque he de reconocer que a partir de la mitad del recorrido seguir a tus glúteos me ayudo mucho.
Eskerrak Otzaurtera heldu eta lehen aldapa hasi zen, nire gorputzak eta hankek asko eskertu zuten zeren bastoning pixkat egiteko aukera zen. Ah!! nire kasuan behintzat, bastoiak erutea ideia oso ona, bestela asko sufritzeko edota helmugara ez heltzeko aukera guztiak.
Otzaurtetik Aratzera, bastonin eta trostin erritmo polit batean hirurok batera joan giñen. Bide hontan aurrera gindoazela garbi ikusten ziren Aizkorri inguruko hodei beltzak...ai ai ai.....eta ikusteaz gain Aratzera heldu orduko euren ondorioak bizi ere bai. Kaskabarra, haizea eta hotza momentu batetik bestera agertu ziren. Orduan bai denok, ziztu bizian, zira eta motxilan genuen dena jantzi genuela.
Aratz tontorretik Santi Spiritura korrika bajatu giñen alai alai....edo hori uste nuen, baña, tamalez, Ibonen tripak edota gorputzak ez zuen behar bezala erantzuten eta Santi Spiritun utzi behar izan zuen. Joe, a ze pena eta amorrazioa....hirurok elegante joan giñen punto hontararte eta zazt, hostia al canto. Ea ba hurrengo edizio baten elkarrekin hasi eta bukatzerik dugun, espero baietz.
Houston we have a problem!!! ahora qué? yo que iba todo contento siguiendo el ritmo de esos gluteos tonificados....bufff...le hago un escaner a Oscar y bueno...no son de mi estilo pero aceptables, jajajajj. Que miedo....estos gluteos están muy finos y el ritmo que van a llevar da miedorrrr. Apretar dientes, agarrar bien bastones, comer y beber y aleeeee...a la punta de Aizkorri a ritmo majoooo de Oscar: constante y exigente (con el gancho, juxtu xamar).
La primera cuesta era un barrizal y todavía, seguía lloviendo con ganas...vaya pereza...gracias a que, como durante todo el recorrido, había mucha gente animando y dándote la enhorabuena por seguir en la carrera. A los que realmente hay que felicitar es a toda esa gente que con ese tiempo todavía seguía animando...ZORIONAK GUZTIOI!!!
El cruzar este pasillo humano de unos 50-100 metros, es un momento especial, esto sí que te da un subidón....la lexeeeee...por mis huevos que le sigo el ritmo constante y exigente a Oscar. Hay que reconocer que me costó lo mío pero objetivo cumplido, cima alcanzada. Cuando alcanzamos cima, apenas había gente, la justa para llevar el control. Normal, había niebla, frío, llovía y en algunos momentos granizaba. En esta última subida, nos cruzamos con mucha gente bajando con mantas térmicas.
Orain, lasterketako atalik zailena edo teknikoena. Aizkorri tontorretik kresterioa eta Urbiako artzaien txaboletara heltzeko bajaera. Harriak bustita, lokatza non nahi, eskuak izoztuta (bizitzan lehenengoz izoztuko zitzaizkidan seguruenik) eta iñor ez animatzeko, kresterioa gogorra egin zitzaigun. Erritmo lasai eta seguru baten joan giñen aurrera beste taldetxo batekin. Atal hau zaila izan zen baina ondoren zatorren bajaeraz alderatuz tonteria bat.
Antes de comenzar la bajada, ya veíamos a la gente por los suelos, no pudiendo estar de pie, alguna que otra piedra cayendo...bufff...objetivo, bajar sin darnos ningún golpe ni lesionarnos. Hasta este punto llevábamos la ropa mojada pero impoluta. Durante esta bajada pudimos disfrutar de un tratamiento de lodos no apetecible, algún que otro golpe en cadera y codo y algún que otro susto debido amagos de tobillo y rodilla. Pero, con paciencia y con paso firme y seguro, llegamos sin lesionarnos, lo único, con un poco más de barro/peso encima, jajajaj.
Nik uste nuen, hemendik aurrerako atal laua errax egitekoa zela baina kosta zitzaidan. Oskarren atzetik joan nintzen, berari oso errax ikusten zitzaion, erritmo lasai eta polita zela zirudien baina nire gorputzak ritmo hura jarraitzeko pultsazioak goraxeago igo behar izan zituen....ea arin pasatzen den eta igoera bat agertzen den bastoning pixkat egin eta berrezkuratzeko. Luze egin zen atal "errax" hau baina Oskarren ipurmasailak ez nituen begi bistatik galdu igoerararte. Puntu hontan, indarrak justu xamar zeudela nabaritu nituen. Oskar aldiz, nahiko ongi ikusten nuen. Behetik gorantz tarte bat utzi nion arnas pixkat hartu eta nire erritmoan igoteko, erabaki ona. Hasieran tarte bat zegoen bion artean baina tontorrean biok batera. Hori horiiiii, hemendik metara dena beheraaaa....teorian erraxa dirudi....MENTIRAAAAAAAAAAA.
Eso que dicen que a partir de este punto, Andraitz, es todo bajada, que no se lo crea nadie. Para el que va sobrado seguro, pero para gente como yo que en este punto notamos el cansancio en las piernas no es todo bajar. Esta última parte fue la más dura para mis piernas. Bajadas resbaladizas, mucho barro (hasta la rodilla en algunos puntos), pequeñas cuestas que parecen kilómetros verticales,...pero aun habiendo sufrido, es una "bajada" espectacular por el entorno y por el "salda bero" que nos ofrecieron en el avituallamiento antes de llegar a meta. Como siempre, mucho sufrimiento pero la recompensa que te da la naturaleza es mucho mayor.
Pista utzi eta asfaltozko bidera heldu giñen....LISTOOOOO.... Zegama begi bistan, musika eta jendearen zaratak entzungai, EUTSIIIII BIZKAITXARRAAA!!!!!. Hankak apurtuta nituen, asfalto gainean pausu bakoitzak min ematen zidan, baina helmugako altxorra ain gertu egonik, azken indarrak atera eta Oscarren atzetik, lasterketan zehar bezala, trotatzen jarraitzera.
Minutu gutxiren buruan lehen etxearen paretik pasatzen gara eta segidan pilla bat jenderen artetik pasatzen gara, hori da hori momentua, ollo narrua nabaritzen dut gorputz guztian, ule guztiak tente, gorputza bera ere berpiztu,.. horrek bai gorputza berrizten duela. Ez dago horrelako gel edo produkturik. Eta hori gainditu ezin dela ematen duen arren, nire kasuan, momentu eta sentimendu hoiek ere gainditu ziren nire familia han zegoela ikusirik....horrek bai bihotza ikutzen duela. Eurengana gerturatu, denei eskertu, makillak Amaia eta Laiari utzi eta Eritz bizkar gainean harturik herri barruko azken metroak egitera.
Hay vamos los dos hombrecitos felices, trotando y saludando a toda la gente, vaya MOMENTAZO!!!...recuerdo para toda la vida. Y como guinda, en meta están esperándonos Oscar y su hijo. Foto finisher de los cuatro, TXAPELDUNAAAAAAAKKKK!!!
Vaya carrerón en todos los sentidos. Es difícil de transmitir lo que se vive en esta aventura única que nos ha llevado 6 horas y 5 minutos. Lo vivido aquí perdurará, en mi caso, para siempre. Recomendable experimentar esta carrera para cualquier aficionado de este mundillo ya que con palabras es muy difícil de transmitir todos los detalles.
Lasterketa hontan, MILLA ESKER IBON eta OSKARRERI eurekin batera joaten ustearren eta batez ere, lasterketa guztian zehar emandako animo, aholku eta indarrengatik. Seguru nago, nik bakarrik ez nuela ain ongi egingo ezta horrenbeste gozatuko. Ea beste urteren baten berriz ere tokatzen zaigun eta denok batera amaitzeko aukera dugun, seguru baietz!!
Después de la paliza y el subidón, esta semana toca entreno pasivo: rodillo, core y estirar mucho. Que el finde hay otra prueba, media maratón de Urretzu-Zumarraga.

·       Urretxu-Zumarraga (2016/05/28)

Lasterketa oso ariña, aldapa gora oso gogorrak baina beheranzkoak niretzako are eta gogorragoak. 21,5 Km eta 1500 m+,  2h 37 minututan egin nituen eta muskularmente apurtuta bukatu nuen.
Kalitatezko entrenoa, paraje edarrak ezagutu eta goiz pasa edarra familian. Zer gehiago eskatu daiteke. Bagoaz entrenoekin aurrera, Hurrengo erronkaren billa.

·       Picón Castro (2016/06/04)

Hurrengo helburua, Picón de Castro izango da, urteko lehen lasterketa luzea. Hankak oso kargatuta daude aurreko bi astetako lasterketengaitik. Honenbestez, aste hau estirau, deskantsau eta Debako hondartzan bañu hotz batzuk hartzeko erabiliko dugu.
Lasterketa hontara taldean goaz, bueno, parka, denok batera irtetzen dugu baina gero, de mal rollo, ajajaj, banatzen gara. Hurrengo helbideetan lasterketan hontan gertatutakoa:


·       Pesadilla (2016/06/10)

Toda la fortuna acumulada hasta el momento se esfumó y esta fortuna se convierte en pesadilla (el SEÑOR del MAZO no es nada en comparación a esto). Del 10 de Junio hasta el 27 de Junio mi vida dio un vuelco que quedará marcado para toda mi existencia. Un ser querido ha tenido que transcurrir todo este tiempo debatiéndose entre la vida y la muerte. Esto sí que es un entreno psicológico y motivacional en condiciones no recomendables. No se lo deseo ni al peor enemigo.
Baina bizitza hontan, gauza guztiekin gertatzen den bezela, jasotako golpeei aurrez aurre begiratu, berriz ere tente jarri eta aurrera begiratuz pausoa eman beharra dago, gañera, lehen baino indar eta motibazio gehiagorekin. Duda asko izan nituen/genituen UTMBko helburuarekin jarraitu edo ez jarraitzearekin...baina buruari hainbat buelta emon ostean eta ikusirik pertsona honek zuen indarra, bizitzeko gogoa eta irriak, denontzako helburu bezala jarri genuen erronkarekin jarraitzea.
La vuelta a la rutina de los entrenos no fue nada fácil por el estado de tensión pero la decisión fue unánime, el 26 de Agosto tenemos que estar en la salida de UTMB 2016 y cómo no, llegar a meta para dedicárnoslo a nosotros mismos y a ese ser tan querido y especial. Para ponernos a punto, la idea sería realizar 2-3 tiradas largas separadas 2-3 semanas entre sí y durante la semana según sensaciones.

·       Lehen irteera luzea (2016/07/09)

El siguiente entreno/prueba fuerte que pusimos en el planning fue el de acompañar unos cuantos kilómetros a los KKTros en la Ehun Millak. Para preparar esto, había 2 semanas. Ponerse las pilas y tratar de volver a la rutina de los entrenos en la medida que se podía.
Al final, viendo cómo transcurría la carrera de la Ehun Millak para los KKTros, la idea era acompañarle a Zuzen (Biotipo) desde Larraitz hasta meta. Fue un placer y honor acompañarle a un experimentado como Zuzen en esta prueba. El becario tomo nota de todo lo que pudo mientras intentaba amenizar y facilitar los últimos 70 kilómetros a meta. El resultado: disfrutar de la carrera siendo feliz y compartiendo experiencia con un Crack que con 57 años terminó la Ehun Millak en 33h y 22 min. EHUN MILLA ZORION ZUZEN!!
Nire hitzekin adierazi beharrean lasterketa hontan gertatutakoa, hobe blogera joan eta protagonistek idatzitakoa irakurri eta ikustea:



·       Bigarren irteera luzea (2016/07/24)

Ibilbide ezberdin baina ezagun bat egiteko asmoa nuen eta buelta batzuk eman ondoren hurrengo ibilbideak irten zidan: Eibar-Urko-Kalamu-Karakate-Topinburu-Udalaitz-Orixol-Marin 75 Km 4100m+ (http://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=14115172)
Gora behera politak eta bide oso ona duen entrenoa. Eguraldiak ere lagundu zidan eta egun pasa edarra egin nuen. Sentsazioak berrezkuratzen eta gorputza eta hankak pixkanaka erritmoa hartzen.

·       Hirugarren irteera luzea (2016/08/06)
Maiatzean KKT kideak 4 horroreak egitera joan ziren baina tamalez ezin izan nuen joan. Gogoekin geratu nintzen ibilbide hori ezagutzeko. Hona hemen ibilbidearen xehetasunak: http://blog.kalamuakorrikalariak.org/2016/05/4-horrores.html

Eta ibilbidean zehar bizitakoa iruditan: http://blog.kalamuakorrikalariak.org/2016/05/lau-horroreak.html

Aukera ona azken irteera luzea egiteko. Ibilbidea ez nuen ezagutzen, gogorra zirudien eta bero (32 Celsius) esanda zegoen asteburu hontarako...billur apur bat hasera baten zeren gainera bakarrik egin behar nuen. Ala ere, Bizkaitar hon bat bezala, ibilbideari beste tontor bat gehiago ezartzeko asmoa nuen, OIZ. Honela, 4 Horroreak, 5 Horroreak bihurtuko ziren: Eibar, galdaramiño azptitik, Elgeta, Kanpazar, Udalaitz, Besaide, Zabalaundi, Anboto, Pol-pol, Urkiolamendi, Urkiola, Txakurzulo, Untzillaitz, Mañaria, Mugarra, Durango, Garai, Oiz, Bolibar.
Eibartik Zabalaundira Iñakik eta Guruk lagundu zidaten. Eskertzen da jendearekin joatea, MILLESKER PAREJA!!. Hemendik aurrera, musika jarri eta aurrean nituen 4 tontorrei aurre egiteko prest. Denetan gogorrena Mugarra egin zitzaidan egiten zuen beroagaitik eta zatarrena Oizko igoera. Baina bueno, irteera honen xehetasun asko ez noa ematera. Horrela, hurrengo urtean edo....... taldean egiteko aukera izatea espero.
Orokorrean, entreno ona gora behera politekin eta gorputza eguraldi beroetara egokitzeko. Bufff,,vaya sudadaaaaaa.
Listoooooooo, entreno luzeekin bukatuta. Hemendik aurrera laburrak eta rutina pixkat eginda nahiko.

·       Zegama Aizkorri Coaching (2016/08/13)
Azken irteeratxo lasai bat egin nuen Igor eta Gururekin Zegama-Aizkorriko lurretatik. http://blog.kalamuakorrikalariak.org/2016/09/cuando-entrenar-no-supone-ningun.html.
 Erritmo lasai batean, eguraldia lagun genuela goizean goiz ekin genion bideari kontu kontari amaierararte de buen rollo.

Urteko entreno guztien laburpena bideo hontan ikusgai:


·       Entrenoen bukaera

Abuztuaren 22rarte, entreno lasaiagoak eta laburragoak, gorputzeko muskulatura eta artikulazioak deskantsu pixkat hartu eta bere onera bueltatzeko.
Egin beharreko lanak eginda daude. Orain, Chamonixerako bidaia da hurrengo pausoa. Turismo pixkat egiteko aprobetxatuko dugu lasterketa irteerararte, Abuztuak 26, 18:00 p.m. Chamonix.

·       EIBARTIK CHAMONIXERAKO BIDAIA

Astebeteko bidaia Abuztuak 22, 5:00 a.m. (horario entreno) hasten da. Bi kotxetan goaz denok Eibartik Chamonixeruntz. Lehen geldiunea, 5 ordu kotxez ibili ostean, Carcasona da. Ikustea merezi duen zonaldea.
2-3 bat ordu eman genituen bertan bueltaka eta ordutxo bat hartu genuen goiz bazkaltzeko. Jan ostean, umeak siesta botatzen zuten bitartean, 2 ordu kotxez Nimeserarte.
Después de visitar el coliseo y la zona más turística cerca del hotel en 2-3 horas, cenar y prontito a la cama que al día siguiente hay que madrugar.
Bigarren eguna Abuztuak 23, goizeko 6:00 a.m. (horario entreno) hasten da. 4 ordu ingururen ostean Annecy-ra heltzen gara. Xarma askoko herria, iruditan ikus daitekeen bezala.
Bazkari-picnic edar bat egin genuen lakuaren aurrean, arbola baten itzalean, como unos burgeses!!! Indarrak berriztu eta azken txanpari ekiteko prest. Ordu bat pasatxoko bidea geratzen zen hurrengo egunetan gure etxea izango zen tokirarte.
Toki aparta, 1025 metroko alturan, bista edarrak, lasaitasuna, naturaren plazerrak ikusi, bizi, entzun, gozatzeko...aukera aparta. Behin "gure etxetxoa" ezagutu eta gauza denak gertu utzita, hurrengo egunak inguruan turismo pixkat egiteko erabili genituen. Aldi berean, lasterketako anoa puntu ezberdinak non dauden eta zelakoak diren ikusteko balio izan zigun.


Los días anteriores a la carrera hubo unos días de adaptación conociendo tramos del recorrido de la carrera, plan turistas:


·       UTMB 2016 lasterketa ( 2016/08/26, 18:00 p.m.)



·       ESKERRAK
Bidaia luze hontan hainbat kilometro pilatu ditudan mendi irteeretan: entreno eta lasterketak, hainbat jende ezagutu eta lagun egiteko aukera eduki det. Denengandik jasotako animo, bultzada, aholku, laguntza, elkarrekin bizitzako momentu gogor, unkigarri, ahaztezina,...guzti hoiek niregan barneratu dira pixkanaka pixkanaka. Guzti hoiei esker trail munduan gozatu dut, gozatzen dut eta saletasun honekin gozatzen jarraitzea espero. ESKERRAK DEN DENORI!! eta bereziki KKTko kideei (iraganekoak, oraingoak, etorkizunekoak, los de aquí, los de allí, más alla, etc) azken urteotan esku zabalik hartzearren. EHUN MILLA ESKER!! Espero hemendik aurrera datozen lasterketetan edo entrenoetan edo bazkari...leku ezberdinetan elkartzea berriz eta disfrutatzen jarraitzea elkarrekin saletasun eta adiskidetasunarekin.
Mikel Franco. Eskerrak eman lasterketa danin zauezan anoetan egon eta binaban laguntza dana eta gehixa eskeintzearren. Eta zelan ez, lagunik onena ixetearren naiz eta beti gerran eta diskutitzen ibili,jajajaj. Hori bai, pendiente gatzen jaku Chamonixen parapente eitxie eta niri Aiguille du Midi eta beste pare bat gauza ikustie,jajajaj. ESKERRIKASKO LAGUN!!
Gurasuk. Bizitza guztin dabiz laguntzen danin eurentzako denborie albo batera itxitxe. Espero bidai hontan opor interesgarri eta ezberdin bat bizi ixen ixetie zeren eurei dedikaute jun da. Lantzin behin holako biajiek eitxen jarraitxuko dogule ziur euki zeren semie oso terkue eta kuriosue daukezue. ESKERRAK erakutsi eta emon doztezuen, segitzen dozuen eta eingo dozuen danagaitxik!!
Amaia, Eritz eta Laia, Eurei egon/existidu ahal diren esker danak emon eta finisherra ixetie eurei eskeintzen dotzet , euren animo, laguntza, maitasun, berotasun, bultzada, ...danengaitxik ez balitz ez neuke ez aukera ez indarrik izango holako gauzarik eitxeko. Laurok batera edozein erronkari aurre eingo dotzegule ziur na!! BIHOTZ BIHOTZETIK ESKERRAK!! Eta segi daigun bizimoduai joku eta zuku gehixen atetan holako pozik eta aktibo bizitzeko!!
Orain dela urte batzuk jarri nuen helburu lortutzat ematen dut baina prosezu hontan bizi eta ikasitakorekin, ezin ukatu, oso zaila dela ez jarraitzea momentu on/kilometro/adiskide/ etab gehiago pillatzen ...segi dezagun disfrutatzen naturak ematen digun aukerekin eta geure bizitza hontan geure burua aberasten jarraitu norebere eta beste batzuen bizipenekin.