Mostrando entradas con la etiqueta HIRU HAUNDIAK. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta HIRU HAUNDIAK. Mostrar todas las entradas

domingo, 29 de junio de 2014

HIRU HANDIAK 2014





13 de junio....ya ha llegado el gran dia...100km de distancia llenos de dudas, llegare? Hace casi un año que consegui el dorsal para la hiru handiak en los 10 montes de vitoria, un dorsal que en principio no lo iba a utilizar...muchas horas de entrenamiento y pocas horas libres con el segundo hijo que me venia en camino....pero como nos pasa siempre va pasando el tiempo y nos ponemos un reto para poder salir a entrenar con una ilusion... La hiru handiak 2014 ha llegado... He quedado con raul a las 6 en urkizu y juanra viene con nostros... 50 minutos nos separan de Araia que pasan muy rapido con preguntas y dudas sobre el recorrido. Aparcamos y tras recojer el dorsal volvemos a la furgo, un poco de charleta y cenamos para vestirnos de gala, son ya cerca de las 10 y tomamos un cafecito para ir espabilando y entrando en "calor" ...en la zona de autobuses nos juntamos con la tropa


van llegando los autobuses y poco a poco nos vamos subiendo a los autobuses como podemos... yo me subo en uno y me pongo con el zuzen... a ver si me cuenta algun secretillo de la carrera..:-) 40 min que pasan rapido..tengo ganas de salir a correr ya, en la salida una meadita y nos ponemos en la supuesta salida en la que a falta de 30 min no hay nadie colocado, me parece raro..natxo pregunta a la organizacion y nos mandan al otro lado del arco naranja donde como es normal esta petado de gente y nos colocamos entre la gente mas o menos por la mitad... Cuenta atras.. 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4,  3, 2, 1 Vamosssssss!!
Al principio hay un pitote serio, mucha gente y poco sitio,s e hace dificil correr pero despues de los primeros km la cosa se estira y ya empezamos a subir al gorbea por una pista sin mucha dificultad y pendiente media que ayuda a ir calentando...no veo a ninguno de kkt y al rato me pasa rapido por la izq Iñaki Arosa y se pierde en la oscuridad, miro al pulsometro y voy donde tengo que ir con buenas piernas..en la tontorra sopla un viento de cojones pero esta lleno de gente con bocinas y aplaudiendo a tope!! pasamos el control y para abajo por una campa donde me tuerzo el tobillo malo por primera vez..mierda! me duele y pienso lo que todavia queda...ufff hoy va a tocar sufrir...por un camino de cemento bastante tendido van pasando los km y llegamos tras unas 3 horas y media a otxandio donde esta el primero de los dos avituallamientos potentes de la carrera,bsegun entro me encuentro con Alejandro, el amigo de Juanra. y Raul al que se le a roto la ultra raptor por el enpeine, un poco de agua una coca cola y arranco.. En el camino desde otxandio hasta urkiola me pilla Iñaki Arosa..tu de donde vienes ? le digo..donde te he pasado? supongo que en otxandio...esta un poco desmoralizado sin ganas y me dice que se va a retirar..le animo y tras unos km se queda. Pasan los km y voy muy agusto, tanto que me parece raro...al poco me pilla ligas y vamos juntos hasta urkiola donde miramos el reloj y le digo que a donde vamos si son las 4.30! alguno estara diciendo en casa a donde van estos!!me dice ligas.. lo mismo pienso yo... Pasamos el santuario y por la pista que va hacia amboto nos encotramos a Raul que va KO, muy desmotivado, unos animos y seguimos para arriba...por la pista le digo a ligas que tire que va mas rapido,yo me lo voy a tomar con mas calma..falta mucho,mucho.
A pie de anboto hay un grupo de chavales animando a tope con un pedo de cojones,con un monton de cervezas...el camino hasta el control tenemos que hacer en fila india,no hay sitio para mucho mas..subimos por la derecha y nos cruzamos con los que bajan durante unos metros,tenemos que subir por la derecha y bajar por izq pero al bajar despues de pasar por el control alguno se ha colau y vienen todos por donde bajamos...menuda liada! todos gritando que van mal pero nada todos para arriba y nosotros para abajo....buff al pasar este tramo y salir a zabalhaundi menuda tranquilidad.... Proxima parada..Orixol...bonito y tecnico con mucha piedra,casi llegando a la tontorra amanece totalmente y es hora de apagar el frontal. Bajada larga hasta el puerto de kurtzeta y comienzan las primeras rampas de jarindo donde el cuerpo ya no va tan bien y paso un poco mal hasta llegar el control... hasta llegar a landa comer y bajar suave para evitar otra torcedura y recupero bastante bien,en landa me espera Alex con la ropa para cambiar, comida y bebida...aparecen Doc, Zigor, Maittia...buen equipo!!
salgo del control y ligas me esta esperando, zigor y maittia nos van a acompañar un rato. Zigor viene conmigo y Maittia se adelanta con ligas que va mas fuerte y tiene piernas para darle..Zigor me empieza a preguntar sobre la carrera pero yo no soy de hablar mucho cuando voy dandole y le digo que hable pero que no le voy a responder mucho..je,je,je 


Paramos en un avituallamiento a por agua y al fondo se puede ver la pedazo de pala hasta una antena....uffff pedazo de subida!!!!
Ponemos marcheta y al final paso la subida mejor de lo esperado
Desde aqui se ven muy bien los 78 famosos " ventiladores"!!

Zigor y maittia se quedan en este punto y con ligas a a unos cientos de metros empiezo a pasar los molinos poco a poco...aizkorri se ve lejos ,como el ultimo molino...
En el ultimo control antes de urbia ligas me espera sentado y tras comer algo seguimos la marcha..esta fuerte y vamos todo el rato separados 20 metros y le digo que tire...pero este es mas cabezon que yo y nada ....
En el ultimo molino nos esta esperando iosu y justo cuando llego donde el por detras llega Raul que se a recuperado y viene como un cohete...
Iosu manda a Ligas para adelante y no se porque a este le hace caso....seran los galones...
Nos quedamos Raul,Iosu ,yo y un sevillano que se llamaba David...El jefe nos pone una marcheta perfecta y dandonos animos vamos poco a poco hacia Urbia...El sevillano habla hasta por los codos..me recuerda a alguien de KKT...
En urbia nos esta esperando Iban que nos acompaña y anima un rato...mi hermana con los sobris me tienen que estar esperando en las chabolas con un gel y coca cola ..yo les dije que pasaria entre las 14.30 como muy bien y 4.30 como una hora normal...no les veo y luego me enteraria que estaban comiendo en la fonda..hemos pasado sobre las 13.00....
Llegando a las chabolas el sevillano pega un pequeño arreon y se va un poco,le pillamos en el avituallamiento ...un poco de agua y salimos para arriba..el sevillano se queda, Iosu nos pone un buen ritmo y va controlando el tiempo y hasta me da un repiro para ver las vistas de urbia
La verdad que voy subiendo muy agusto Aizkorri,el ritmo es bueno y las piernas van..no tengo ningun amago de calambres en los isquios y eso es mucho! En el camino esta esperandome Iker que me va a acompañar hasta meta. Llegamos arriba y Iosu me canta que si bajo bien estare por debajo de 15.30...yo todavia no me creo que lleve semejante tiempo pero tras darle la mano al jefe me tiro para abajo,la primera zona tecnica de mucha piedra la hago muy rapido,voy con la moral alta y por ahora las piernas responden...


Iker viene detras de mi y me miente unas cuantas veces de como es la bajada para que no baje el ritmo,despues de la zona tecnica vienen un par de repechos que ha estas alturas se me estan haciendo muy duras...otro par de repechos y tras pasar la borda enfilamos la ultima bajado por pista ancha donde por atras viene unai mi amigo de la cuadrilla al que pase en la zona de piedras.
Se nos esta haciendo muy dura la parte final,tengo las piernas muy duras y ya no van muy agiles....ultimos animos por parte de iker y ya llegamos!! me falta la ultima sorprea...Lidia mi mujer a venido con uxue y oinatz a verme...que gozada poder verles y entrar en meta con mi hijo y mi amigo de toda la vida...perfecto!!!
Pasamos meta y de reojo miro el reloj...15.26...su put...madre!! uaaaaa!! subidon!!!

Desde aqui dar las gracias a todos los que estuvisteis en carrera..( Alex.Aitor,Zigor,Maittia,Iosu,Iban....) por los animos y ayuda en carrera y a todos los que estuvisteis corriendo,a los que acabasteis y a los que no tambien.

ZORIONAK!! AUPA KKT!!!!!!!!!!!

P.D: Ligas volvio a marcar otro record dificil de superar en meta..comerse media docena de magnums en un cuarto de hora ...:-)

Quien lo superara.....


lunes, 23 de junio de 2014

Hiru Haundiak - Los 3 grandes se convierten en 4,5,6,7,8,9,…

#hiruhandiak Kixotearen etsaiak. Edo lagunak?
#hiruhandiak Kixotearen etsaiak. Edo lagunak?

  Hace ya tiempo que no escribo crónicas en estas páginas y pienso que la de esta carrera tampoco debería llevar mi firma, y más aún, cuando yo participé con la camiseta de otra selección ;).
Igual pasó en Apuko; algunos dieron la sorpresa, otros sólo dimos el callo: en mi caso, el llevar 'la colombiana' me ayudo hasta tal punto que a pesar del escaso entrenamiento que llevaba y algún que otro handicap físico, no sólo fui capaz de terminar, sino que encima conseguí partida extra e hice 1/2 horita de regalo para hacer esos 3km de más que acostumbro a hacer cuando visito las Encartaciones jjj. El caso es que entonces pensé que LA CRONICA KKT, esa gran olvidada, debía ser agasajada por los triunfadores, los novatos en la prueba o cualquier otro que se hubiera presentado en condiciones de mostrar sus credenciales, pero… [--Aquí es donde caben unos cuantos sacos de collejas a esos que corren tanto que luego no les quedan fuerzas para aporrear el teclado amparándose en que no saben escribir…. tan bien!?#&?  ¡mas collejas! --] 
Así que visto que la habilidad con las letras es inversamente proporcional a su capacidad de correr 100km a velocidades … impensables?, sorprendentes?, … digamos difíciles de asimilar, voy a tratar de alegrar esta ensalada que llamamos el blog porque empieza a quedarse mustia. --menos mal que seguimos teniendo Zuzendari, Guru y Padre de la Criatura (HAN IE)-- que sino el blog seguiría los pasos de nuestros archienemigos del bokatxanclas que después de 4 años años de su inauguración siguen intentando meter su segunda entrada ;))) Animo!!

#hiruhandiak KKTeruok prest!   #hiruhandiak Lagunok irteeran.
#hiruhandiak KKTeruok prest!#hiruhandiak Lagunok irteeran.

Pasado ya algo más de una semana desde la hazaña, la fascinación de los primeros momentos va dejando pequeños espacios a otras visiones más terrenales acerca de lo que supuso la HiruHandiak 2014.

#hiruhandiak On egin! #hiruhandiak Laister hasiko da lasterketa, bitartean reserbak bete egin behar da. #hiruhandiak Itxaroten

Básicamente, lo que ahora corresponde hacer es unas cuantas reverencias a los kracks, y llegados a este punto resulta que me salen más candidatos de lo que esperaba:

Uno.-Sin palabras Aitzol, lo más sorprendente no es el tiempo en meta, sino que durante la semana siguiente hayas sido capaz de ponerte de pie.

Dos.-Iñaki, después de haber dudado de que llegases a Junio en buena forma física, de que en 3Hk fuera buena opción hacer Tu Carrera en vez de kktrostinear con el el talde de las ehm, etc. solo nos queda la opción de besar las campas por donde pisas jjj, pero siento decirte que has perdido la oportunidad al demostrar tu flaqueza por no escribir la supercrónica dando palos a diestro y siniestro. Todavía te falta un poquito de la rabia que tienen que tener los verdaderos campeones ;))) El lado positivo es que todavía tienes margen de mejora ;D

Tres.-El gran tapado: Unai. Ixil-ixilik, casi sin entrenar, sin hacer ruido, prudente,… y encima padre de familia ejemplar! Como buen ciclista supo aprovechar el rebufo del Ligas y sorprender a propios y extraños… No me extrañaría que nos regalase una crónica de las que hacen época ;))))

#hiruhandiak Eddy Merckx ? Unai listo xra destrozar el crono ;)
#hiruhandiak Eddy Merckx ? Unai listo xra destrozar el crono ;)

Cuatro.-Vademecum. Después del bajón de los 1.500mgrs de cafeína supo remontar hasta el punto de que los dos anteriores vieran peligrar sus dulces momentos. Sentir su aliento en la nuca no debe ser reconfortante precisamente y seguro que colaboró a que, si era posible, en la carrera fueran aún más rápido. El tiempo en meta como los anteriores: DE ESCANDALO!!  kkt estaba arrasando!
Su crónica, al nivel de la de euskaltrail y las anteriores: no sabemos si está matriculado en este curso y por eso no le ponemos nota, que si no Karolo sería su nombre! ;)

Cinco y Seis.- Fred Astaire y Ginger Rogers; adivina kien es kien :) Una gran pareja de baile en kkt que ha sabido demostrar que saben ir acompasados, no han perdido el paso ni un solo momento, sutiles en el ritmo y firmes en cada compás. Que más se puede pedir? Al Zuzen que nos deje participar de su laboratorio biónico xq estoy seguro que lo tiene que tener escondido en algún búnker, y a Santi que? Le pedimos la crónica de Apuko? La de HHk? … Se te está acumulando el trabajo txabal!!


Siete.-Matxin tuvo un mal día, que se le va a hacer! Mal de amores? Ójala sea eso y así nos pasas por los morros al resto que todavía se pueden vivir noviazgos con desnivel acumulado. A muchos de nosotros, todavía enamorados, -#estovaporlaspatrocinadoras-,  nos refrescas que gran parte de la suerte que tenemos de disfrutar de este mundillo es gracias a ellas. Respecto a las crónicas, sé que te pasa como a mí, que como somos los últimos no somos los más indicados a contar nuestras andanzas, pero te imaginas una entrada en el blog con tan solo un buen Bertso a toda página aludiendo a la última carrera? Éxito grantizado ;)

Ocho.-A Juanra le dejo para el final porque aunque en un principio era el primero que iba a nombrar, ya que mientras estuvo en carrera fue sin duda el gran favorito, luego he pensado que su historia debía ser la más merecedora de llenar lineas en estas páginas, sin embargo luego he visto que la excusa de la lesión ;))) le ha valido para escaquearse de la primera obligación de un kktero ganador: la crónica!!!!!  (Confío que una semana después, los mimos de la pelirroja hayan restañado totalmente tus heridas morales; trankil, las otras no es cuestión más que de tiempo)

Nueve.-El que suscribe. Cumplí con lo previsto. Tenía que controlarme por el bien de mi rodilla y para asegurar que me llevaba la HHk a la saka, y disfrute de una buena compañía. Quizas me sobraron un par de horas, quien sabe? Soy más de la teoría de que si lo puedes hacer más rápido, menos tiempo estarás gastando en valde, pero decidí ir acompañado (de mi fisio!! jj) y acompañando, ayudando en la medida de lo posible y la verdad es que creo que ni sobraron palabras ni falto conversación ni entretenimiento. Quizás sólo en el último km. forcé la rodilla algo más de la cuenta y probablemente a mi compi de viaje tambien. Zorionak Jabi, seguro que no es la última. Grato recuerdo.

#hiruhandiak 78 molinos por delante... Pero con muchas ganas ;) #hiruhandiak 78 molinos atras
78 molinos por delante... 78 molinos atras

…Diez,.. Veinte.- No se cuantos somos pero lo que realmente más me admira no son las marcas. Hablo más en serio que nunca. Lo viví en propia piel el año pasado en la Zegama (y por exceso de celo, keriendo hacer una gran crónica, juntar fotos y vídeos a los que pegarles la canción elegida: With A Little help of my Friends.… La cagué y la dejé en el limbo… Mea Culpa!! No soy perfecto y tampoco hago grandes marcas ;), vamos un p.. desastre jjj), 
…el caso es que tengo claro cuales son esos 3 Grandes; los grandes ingredientes de las carreras en las que participamos: La propia carrera, los participantes y ese grupo de apoyo que de una forma magistral está sí o sí en cada carrera empujando, animando y haciendo suya cada gota de sudor que nos lleva a meta. De verdad no tengo palabras para describirlo y agradecerlo. Parecerá cursi, pero os habéis parado alguna vez a pensar en ello? maratones, mendaro, zegama, hhk, ehm, da igual siempre vas a tener a un kktero esperándote en la siguiente curva, al pie de la cuesta o en la noche mas oscura, al pie del wasap siguiendo con ansiedad tus momentos, un kktero que no solo te va a dar ánimos, ke va a correr a tu lado y te va a marcar los pasos, ahí si que hay transferencia de fuerzas!!! Repartidos por el recorrido cada uno dando lo mejor del día para que no desfallezcas, para que no te encuentres solo, para que sepas que tu esfuerzo es satisfacción de todo el grupo. Correr así no tiene precio, es un regalo!! HAN IE

PD.: Y ya que me he pasado la mayor parte de la crónica dando kaña a la escasez productiva de este blog que no debería morir, es obligado hacer mención especial a Markiñe que, como kien no kiere la cosa, y en un tiempo record se ha marcado la mejor crónica hasta la fecha de los Hiru Handiak 2014. MILA ESKER!

#hiruhandiak Acaso no son gigantes, Sancho?
#hiruhandiak Acaso no son gigantes, Sancho?

jueves, 24 de abril de 2014

HIRU HAUNDIAK

Gutxi falta da 2014ko Hiru Haundietarako eta etxekolanak fin-fin egiten joan beharra dago. Ez dakit motibatzeko edo urduri jartzeko balioko duen, baina hemen daukazue 2012ko bideo polit bat.
Hiru Handiak 2012 from Arteman Komunikazioa on Vimeo.

miércoles, 6 de junio de 2012

HIRU HAUNDIAK 2012: KRONIKA

Esan beharrik ez dago lasterketa berezia dela niretzako Hiru Haundiak!! 2008an debutatu nuen "korrikalari" bezala, ni mas ni menos que con 100 kilometrazos!! 2008an 100km-en aurpegi latzena eta gogorrena ezagutzea tokatu zitzaidan. "Debutariaren" ohiko akatsak egin nituen: Guruaren erritmoa jarraitu, material prekarioa, elikadura eta hidratazioa deskuidatu... 40. kilometroan lehen kalanbreak hasi zitzaizkidan eta Anboton behera gorriak eta bi ikusi nituen, bi bikiak belaunetara igota. Handik aurrera sufritu eta sufritu (batez ere jeitsieretan)!! 12 ordutan Otxandianotik irten nintzen eta Gorbea igo eta jeisten "penuriak" pasatu ondoren 18 ordu eta 45 minututan bukatzea lortu nuen. Edu-k nirekin egin zuen Otxandiotik Gorbeara eta berari esker lortu nuen bukatzea. Hemen dituzue Otxandioko argazki batzuk!!
Gainera hurrengo egunetan bideoan (El día después del maraton) agertzen direnak baino okerrago nengoen (barrutik pozik 3Hak bukatzea lortu nuelako) eta tendinitis, iskioetako gainkarga...




2012ko 3Hetan txanponaren beste aldea ezagutu dut!! Kirolari olinpikoak bezala lau urte hauetako lanaren (oso gustora egindako lana, kirol berriak ezagutuz eta eginez, lagun berri asko, KKT...) emaitza aztertzeko
ordua iritsi da. Irten aurretik helburua 17 ordutan egitea zen (gero lasterketan zehar betse bat bihurtu zen). Entrenamenduak behintzat, helburu hori lortzeko gai nintzela adierazten zidaten!! Zalantzak ere ugari: Apukoko nekea somatuko nuen, beroa, jarraitu beharreko erritmo eta partzialak, Zuzendari Team-ekoen beldurra (hori 45. kilometroan konpondu nuen, Orixolen gora ;))...
Arratsaldeko 8etan Eibartik 7 KKTero abiatu gara Araia aldera, bakoitza bere helburu, zalantza eta beldurrekin. Lasai doan bakarra Zuzendaria da, como no es competitivo ez du parte hartuko... Araian dorsalak hartu, motxilak utzi eta autobusean irteera aldera, Ondategira. Autobusean goazela trumoiak, tximistak eta euria ditugu lagun. 11:15ak dira, euripena fitxatu eta irteeran ipintzeko prest. 11:30eta Gurua eta biok fitxatzen lehenak gara eta irteerako hesian kokatzen gara, bigarren lerroan. Lehen aldia  da irteeran hain aurrean eta faboritoen alboan nagoena. Ezkerretara begiratu eta Iker Karrera, Zigor Iturrieta, Aleson, Albizuri, Zurutuza...ikusten ditugu. Partaide kopurua dela eta, irteerako hesia 100 metro aurreratzen dute.
12:00ak puntuan irteera!! Korrika lasai-lasai abiatzen gara Gurua, Kiribil, Ligamentos eta ni. L5 atzerago doa eta Matxinsalto Txikia ez dakigu non dabilen. Aitor Lameiras Eibartarra ere gurekin dator. Juanra ziztu bizian aurrera joan da.

2-3 km-ren ondoren lehen maldak hasten dira eta lasai-lasai oinez hasten gara. Gurua aurrera doa, bere errekor saiakeraren bila. Nahiz eta aurrean irten jende pilak aurreratzen gaitu, denak korrika!! 20 km-ko karrera ematen du!!
Egunean zehar egindako beroarekin eta botatako euriarekin sargori egiten du!! Hezetasun handia dago eta esfortsu txikienarekin ere izerditan hasten gara!! Gaur, batek baino gehiago lasterketa bukatzeko koemriak izango ditu pentsatzen dut!! Ongi hidratatzea inoiz baino garrantzitsuagoa da.
Trankil, hitzeginez, konturatu gabe Gorbeara iristen gara, 11. kilometroa eta 1:40. Oso ondo!! Igoera eroso egin dugu eta bero gehiegirik gabe, haizea lagun izan dugu.
Orain Gorbeiako jeitsiera gogorra daukagu. Kontu haundiz abiatzen gara, jeitsierarekin batera tenperatura aldatuz. Kristoren beroa eta hezetasuna!! Ongi jeisten dugu!! Txabolak pasatu eta pistara iristen gara. Txisa egitera geratu gara, jateko zerbait hartu eta Ligamentosek markatutako erritmo bizian (5:30ra km) Ubideara iristen gara. Behin baino gehiagotan esan diogu azkarregi gindoazela, baina ni gustora erbi lanarekin!!
Ubidean Gurua gure zain dago, izerdi patxetan!! "Hoy no se puede hacer record, hace demasiado calor!!" botatzen du, jarraian "Me retiro en Landa". "Bueno, si vamos en tiempo de record" erantzuten diot "a 7,5 km/h". Ikusiko dugu!! Ura edan, zerbait jan eta aurrera!! Otxandioko abia zain daukagu. Maldatxo bat pasatu, Guruaren erritmoan, jeitsi eta gure sorpresarako Ligamentos ez da azaltzen. Erritmoa jeitsen dugu ea harrapatzen gaituen, baina ez da azaltzen!! Bueno, abian elkartuko gara. Otxandioko plazan pikatu (27. km, 3 ordu eta erdi pasatxo)) eta piska bat aurrerago frontoiko abian sartzen gara. Kamela bete, ondo jan eta edan eta halako baten Ligas azaltzen da "txuri-txuri" eginda!! "No voy, he decidido no correr más, o si no no acabo". Bale, bale!! Zerbait jan eta edaten du eta gurekin irtetzen da. Berriro fitxatu, txisa egin eta Urkiolara bidean. Laurok goaz elkarrekin. Kiribil ere "raiatzen" hasten da!! "Qué hago aquí, quién me ha mandado..." eta ni positiboki motibatzen saiatuz: "Ondo goaz, gero eta gutxiago falta da...". Tarte batzutan Ligas geratu egiten da. Zalantzak sortzen zaizkigu (Guruari ere), 16 ordutan egiteko bataz bestekoan goazelako!! Bizkorregi agian, baina Gurua eta biok ondo goazenez ez dugu erritmoa jeisten. Kirbil eta Ligas, ordea,  "justu xamar" doaz. Urkiolara (35 km) bostak hamar gutxitan heltzen gara. Ura hartu eta Anbotora abiatzen gara. Poliki-poliki, taldetxo baten atzean 25 minututan tontorrean gara. Goizeko 6ak dira, nire prebisio onenak baino ordu erdi lehenago!! Berriro gogoratzen diet besteei 16 ordutan egin daitekeela, ni ondo nagoela, baina beraiek ikusteko!! Beste 25 minututan, lasia-lasai, indarrak gordez Zabalaundira jeisten gara. Ligamentos iadanik gaizki ikusten dut, asko sufritu du bai igoeran eta baita jeitsieran (3 aldiz igo zaizkio bikiak). Hala ere, zerbait jan, ura edan eta Orixol bidean tiratzen ipintzen da!! Orixoleko lehen maldetan Ligamentosek bere erritmoan jarraitzea erabakitzen du eta atzean geratzen da!! (Bat gutxiago, pentsatzen dut, gaur ere Zuzendari Team-ekoei egurra ;D) Oso ondo igotzen dut Orixol, jende dexente aurreratuz!! "Como voy" esaten diot Guruari!! Kalkuloak egiten hasten naiz!!




 Kurtzeta, 50km 7:50ean, Gorbea eta Anboto eginda, 16 ordutik jeistea posible ikusten dut!! Guruak zaila ikusten du, erritmoa jarraitzea zaila izango delako!! Saiatu gabe ez gara geratuko!! Kurtzetan Kiribilek ere amore eman eta geratzea erabakitzen du. Tartean Luma eta Arosak pasatzen gaituzte. Berriro ere, zerbait jan, ura hartu eta aurerra!! Jarindo igo aurretik Arosa eta Lumarekin bat egin dugu Gurua eta biok. Jarindon gora erritmo polita markatzen dut!! Arosa eta Luma geratu egiten dira eta Gurua ere "justu xamar" doa!! Aldapa bukatu eta korrika hasten gara!! "Iosu, 9ak baino lehen iritsi behar gara Landara" esaten diot. Kalkuloak berriro!! 9:15etan irtenez gero ia 7 ordu ditugu 40km egiteko. "Posible da!!".

 Oso motibatuta, egurra emanez eta jendea aurreratuz Landara iristen gara. 8:50 eta 60km eginda!! Arropak aldatu, familiei deitu, jan, edan, kamela bete, komunera buelta...eta irtetzeko prest gaudela Kiribil agertzen da, 9:10. Erretiratu egiten da, ez du Apukon bezala sufritu nahi!! Pikatu eta gora!! Lasai-lasai Gurua eta biok Usakoatxako malda gogorrean gora abiatzen gara!! Aurpegi txarra dauka Guruak, nahi eta ezinean doala ikusten dut. Tripak gaizki dituela esaten dit, Landako kokakola edo... Piska bat jarraitzen du, baina ezin du!! 15-20 minutu egin ditu eta erretiratzea erabakitzen du!! Subidon, subidon!! Bat gutxiago!! ;D ;D Primeran noa, aldapa gora indartsu eta lauan eta beheruntza trotatuz!! Dena dela, bero asko egiten du, gero eta gehiago!!

Osakobatxa igo, kristoren jeitsiera gogorra eta berriro gora Urdingain aldera!! Helburua antenara ondo iristea!! Nere erritmoan jendea aurreratuz noa. 65. km-an ura daukagu. Trago bat eta antenara iristeko azken maldan. Zuzendaria aurkitzeko gogoarekin noa, batez ere lasterketaren egoeraren berri emateko!! Azken malda eta antenara iristen naiz. Lautada dator eta zerbait jateko aprobetzatzen dut!!
Halako batean, Zuzendaria azaltzen da!! Lasterketaren berri ematen diot eta Ligamentosi deitzekoe saten diot, ea atzetik ze berri daukagun jakiteko!! Badatorrela esaten dio!! Zuzendariak nerekin kilometro batzuk egingo ditu, 75. km-ko abirarte eta gero Ligas-en bila joango da. Konturatu gabe haizerrotetara iristen gara! Que alivio!! Haizea dago, eta asko eskertzen da!! Erritmo onean noa, momentuz ondo hidratatuz!!

 Igo eta jeitsiera batzuk, lasterkari batzuk pasatu eta 75. kman nago. Ura hartu, gominolaren bat jan eta berriro ere kalkuloak egiten. Posible ikusten dut 16 ordutik jeistea!! Ondo noa!!
Zuzendaria agurtu eta aurrera!! 5 minutura sorpresa!! Maittia eta Cumbres agertzen dira!! Zelako poza!! Urbiararte lagunduko didate!! Lasterketari buruz galdetzen didate, baina beroa eta nekearekin ez daukat gehiegi hitzegiteko gogorik!! Orain aldapa gora justuago noa!! Gutxi falta da eolikoak bukatzeko eta han beste abi likido bat dut zain!! Abian gela hartu, ura edan eta aurrera!! Berriro ere kristoren beroa hasten da, haizea aamaitu da eta aldapa gora egin behar dudan esfortsuarekin arnasa hartzea asko kostatzen zait!! Gainera, beherantz ata lauan korrika egiterakoan ezkerreko belaunak mina ematen dit!! Ni ere "justu xamar" noa!! Edateko eta jateko esaten didate, baina ez daukat gogorik. Tripa urez haundituta daukat!! Hala ere, Cumbresek platano bat eskeintzen dit eta jaten dut!! Behintzat zaporez aldatzeko ondo datorkit!! urbia aurreko pagadian sartzen gara eta beroa jasanezina da, are eta gehiago Urbiako zelaietan!! Qué calor!! Infernua ematen du!! Cumbresek gel magiko pare bat (nik ditudanak baino likidoagoa eta txikiagoak dira eta errazago hartzen dira!!) pasatzen dizkit. Bat hartzen dut eta bestea gerorako gordetzen dut. Urbian ibaia zeharkatu eta txaboletara dihoan aldapatxo hori oso-oso gogorra egiten zait!! Jota noa. Txaboletan ni bezala dauden beste korrikalari batzuekin elkartzen naiz!! Que alibio, pentsatzen dut, ez naiz bakarra gaizki dagoena!! 16 ordutik jeistearena aspaldi deskartatu dut, helburua Araiara iristea da!! Hala ere erlojua begiratu eta ordu biak laurden gutxi inguru dira!! Ordu betean igotzen badut 16 ordu eta erditan egin dezaket!! Animatzen naiz!! Eseri eta bokadilotxo bat jaten dut!! Ura edan, Maittia eta Cumbres agurtu eta "reduktora" ipinita gora!! 20 pauso eman eta geratuz noa, arnasa hartzea asko kostatzen zaidalarik!! Beroa jasna ezina da!! Jende dexentek aurreratzen nau, baina iadanik berdin zait!! Helburu bakarra gora iristea da!! Gainera hasierako malda oso gogorra da!! Sufrituz, poliki-poliki altura hartuz noa!! Bdirudi buelta ematen ari naizela!! Animatuz noa!! Azken partea nahiko etzana da eta berriro ere martx aonean noa!! Gainera haize piska bat dago!! Putada bakarra korrika ezin dudala egin da, mina ematen dit!! Baina bueno, oinez martxa onean goitik ordu eta 40an iristen naiz!! Jendearen animo artean Aizkorriko kontrola pasatu eta refugio aurrean esertzen naiz!! Erlojua begiratu eta hirurak 20 gutxi inguru!! Pentsatzen nuena baino lehenago egin dut!!
Berriro kalkuloak!! Ordu eta 20an korrika eginez gero 10 km egin ditzaket!! Oraindik posible da 16 ordutik jeistea!! Cumbresen gela hartu, ura edan, belauna esparadrapo eta mediarekin babestu (alferrik, minak hor jarraitzen du!!) eta beherantza!! Ahal dudan azkarren!! Hasiera oso harritsua da eta ezin da korrika egin. Gainera belaunak mina ematen dit!! "Qué cojones" pentsatzen dut, agian berriro ez daukat 16 ordutik jeisteko aukera eta gainera mina ez dute ba psikologikoa dela esaten, pentstazen dut. Ba hori, sufritzea tokatzen dela esaten diot neure buruari eta zenbat eta bizkorrago juan, lehenago bukatuko dut;  beraz, gutxiago sufrituko dut... Hala ba, EGURRRAAAA!! Eta formulak funtzionatu zuen, zenbat eta bizkorrago joan orduan eta min gutxiago nuen!! Une batzuetan ez duela merezi pentsatuz noa eta oinez jarraitzea ere etorri zait burura!! Bestalde, gero eta kilometro gutxiago falta dira eta aukera paregabea daukat 16tik jeisteko!! Igoeran aurreratu nauten asko pasatzen ditut eta helburua gero eta gertuago ikusteak ematen duen "gorakadak" sufritzeak merezi duela pentsarazten didate!! Guruari deitzen saiatzen naiz lauretarako iritsi behar naizela esateko, baina ez dago koberturarik!! Benga Igor, Animo Remerua... neure burua animatuz noa!! Aizkorriko igoeran sufritzen ikusi nauten batzuk "le has dado la vuelta" esaten didatela aurreratzen ditut. Hiru kilometro!! Egurra!! Mobila atera eta kobertura dago!! Guruari deia: "Hamar minututan nago". Gurua ere subidoiarekin. Emozioari ezin diot eutsi, erdi negarrez, erdi lehertuta, topera noa!! Azken kilometroan sartzen naiz!! Asfaltoa sutan dago, birikak lehertu beharrean!! Herriko sarreran 10 urte inguruko mutiko bat dago eta eskua ipintzen dit txokatzeko. "Pues me has caido bien y voy contigo" esaten dit eta nirekin batera dator. Hizketan hasten zait baina nik ezin dut ia hitzegin. Bakarrik iristea nahi dut!! Haurrak oso ondo esaten dit nondik joan behar naizen. Ea nola egiten dugun hainbeste denbora korrika aguantatzeko galdetzen dit, besteak beste!! Hurrengoan berak ere Gorbea eta Anboto arteko ibilbidea egingo duela!! Nik ezin diot erantzun, gero hitzegingo dugula esan eta nirean konzentratzen naiz!! Ezin dut sinestu!! Lortu behar dut!! 200 m faltan ibilbidea hesiekin markatuta dago eta haurra geratu egiten da!! Bere lana bikain egin du, oso ondo gidatu nau!!
























 Jendearen txaloak, animoak... eta zuzengunearen bukaeran, azken kurban han daude!! Gurua, L5, Kiribil, Ligamentos, Rotuliano...animoak ematen, ni baino emazionatuagoak!! Makilak gora!! Lortu dut!! 15:55!! Guruarekin besarkada hunkigarria!! Emozioa., negarra, nekea, jendearen zorionak..............une horiek ezin dira deskribatu!! Bizi egin behar dira!!
Niretzat egun zoragarria!! Lasterketa bikaina egin nuen eta helmugan izan nuen harrera hunkigarria!! Egun "superra" eduki nuen!!  Eskerrik asko guztioi laguntzeagatik, animatzeagatik, erakutsitakoagatik, elkarrekin azken urte hauetan pasatutako uneengatik, bizipoza emateagatik...!! Eta zorionak saiatu baina helburua lortzerik izan ez zenutenei!! Eta Matxinsalto Txikiari eta lasterketa bukatzea lortu zenuten guztioi, zorionik beroenak!!
Lasterketari buruzko hausnarketak, zer hobetu, akatsak zeintzuk izan diren... etab. hurrengo irteeretarako utziko ditugu, horrela zertan hitzegin-eztabaidatu edukitzeko!! Zorionak eta animo guztioi!! Ea bi urte barru ere hor gauden, une gazi-goxoak bizitzeko!! Ongi etorriak ULTRATRAILen familiara!! Esaerak dioen moduan, eroriz ikasten da oinez!! Eta oinez ikasteko ezinbestekoa da zutitzea eta berriro saiatzea!! Eutsi!! Hemen dituzue lasterketan parte hartu genuen Eibartarren argazki batzuk!! Ea Zuzendariak ere zerbait eskaintzen digun!!